جدول سختی فولادها چه اطلاعاتی به ما می‌دهد؟

سختی یکی از مهم‌ترین خواص مکانیکی فولاد است و میزان مقاومت سطح فولاد در برابر فرورفتگی، تغییر شکل موضعی و سایش را نشان می‌دهد. به همین دلیل، بررسی جدول سختی فولادها می‌تواند در انتخاب گرید مناسب برای ساخت قطعات صنعتی، ابزارهای برشی، قالب‌ها، شفت، چرخ‌دنده و قطعاتی که در معرض اصطکاک و سایش قرار دارند، بسیار کاربردی باشد.

با این حال، هنگام بررسی میزان سختی انواع فولاد باید به یک نکته مهم توجه داشت: هر گرید فولاد الزاماً دارای یک عدد سختی ثابت نیست. سختی یک فولاد می‌تواند بر اساس ترکیب شیمیایی، وضعیت تحویل، عملیات حرارتی، کوئنچ، تمپر، نرماله کردن و حتی شرایط انجام آزمون تغییر کند. به همین دلیل مقادیر درج‌شده در جدول‌های سختی معمولاً باید با توجه به شرایط فولاد تفسیر شوند.

جدول سختی فولادها چه اطلاعاتی به ما می‌دهد؟

برای اندازه‌گیری سختی فولاد از روش‌ها و مقیاس‌های مختلفی استفاده می‌شود که راکول، برینل و ویکرز از رایج‌ترین آن‌ها هستند.

راکول C یا HRC یکی از پرکاربردترین مقیاس‌ها برای اندازه‌گیری سختی فولادهای سخت‌کاری‌شده است. در این روش میزان نفوذ یک فرورونده الماسی تحت بار مشخص اندازه‌گیری می‌شود. به همین دلیل در مشخصات فولادهای ابزار، قالب، تیغه و فولادهایی که عملیات سخت‌کاری روی آن‌ها انجام شده است، اعدادی مانند 45 HRC، 55 HRC یا 60 HRC زیاد دیده می‌شود. هرچه عدد HRC بالاتر باشد، مقاومت فولاد در برابر فرورفتگی بیشتر است؛ اما این موضوع به معنی بهتر بودن فولاد در تمام کاربردها نیست. افزایش بیش از حد سختی می‌تواند در برخی فولادها باعث کاهش چقرمگی و افزایش احتمال شکست ترد شود.

مقیاس برینل (HB/HBW) بیشتر برای فولادهای نسبتاً نرم، فولادهای آنیل‌شده و برخی قطعات صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل ممکن است در دیتاشیت یا مشخصات فنی فولاد خام با اعدادی مانند 180 HB، 220 HB یا 250 HB مواجه شوید.

آزمون ویکرز (HV) به دلیل دامنه اندازه‌گیری گسترده و دقت مناسب، در آزمایشگاه‌ها، بررسی لایه‌های سخت‌کاری‌شده و اندازه‌گیری سختی نواحی کوچک کاربرد زیادی دارد. بنابراین هنگام استفاده از جدول سختی فولاد باید علاوه بر عدد سختی، حتماً به مقیاس اندازه‌گیری آن نیز توجه کرد؛ برای مثال 300 HB با 300 HV یا 30 HRC یک مقدار یکسان محسوب نمی‌شود.

تبدیل سختی HRC، HB و HV

یکی از جست‌وجوهای متداول هنگام بررسی سختی فولاد، تبدیل HRC به HB، تبدیل HB به HRC و تبدیل سختی ویکرز به راکول است. جدول‌های استانداردی برای مقایسه تقریبی این مقادیر وجود دارند؛ برای مثال در فولادهای کربنی و کم‌آلیاژ می‌توان از جدول‌های تبدیل سختی برای رسیدن به یک مقدار تقریبی استفاده کرد. با این حال، تبدیل بین راکول، برینل و ویکرز کاملاً ریاضی و دقیق نیست. استاندارد ASTM E140 نیز تأکید می‌کند که رابطه بین مقیاس‌های مختلف سختی تحت تأثیر عواملی مانند نوع آلیاژ، ساختار دانه‌ای و عملیات حرارتی قرار دارد و مقادیر تبدیل‌شده باید تقریبی در نظر گرفته شوند. بنابراین اگر سختی دقیق قطعه برای کنترل کیفیت یا پذیرش یک قطعه صنعتی اهمیت دارد، بهتر است سختی مستقیماً با همان روشی که در نقشه یا استاندارد فنی تعیین شده است اندازه‌گیری شود.

سختی فولاد به چه عواملی بستگی دارد؟

دو قطعه ساخته‌شده از یک گرید فولاد ممکن است سختی متفاوتی داشته باشند. مهم‌ترین عوامل مؤثر بر میزان سختی فولاد عبارت‌اند از:

کربن یکی از مهم‌ترین عناصر مؤثر بر قابلیت سخت‌کاری فولاد است. به طور کلی فولادهای دارای کربن بیشتر، در صورت انجام عملیات حرارتی مناسب، قابلیت رسیدن به سختی بالاتری دارند.

عناصری مانند کروم، مولیبدن، نیکل، وانادیم و تنگستن می‌توانند بر سختی‌پذیری، مقاومت سایشی، استحکام و رفتار فولاد هنگام عملیات حرارتی تأثیر بگذارند. به همین دلیل فولادهای ابزار و فولادهای آلیاژی معمولاً رفتار متفاوتی نسبت به فولادهای ساده ساختمانی دارند.

یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده سختی فولاد، نوع عملیات حرارتی است. فرآیندهایی مانند:

  • آنیل
  • نرماله کردن
  • سخت‌کاری
  • کوئنچ
  • تمپر یا برگشت
  • سخت‌کاری القایی
  • نیتراسیون

می‌توانند میزان سختی نهایی فولاد را به شکل قابل توجهی تغییر دهند.

تغییر ساختار داخلی فولاد طی عملیات حرارتی نیز مستقیماً روی سختی آن اثر دارد. به عنوان مثال تشکیل مارتنزیت در فرآیند سخت‌کاری یکی از عوامل اصلی افزایش سختی فولادهای قابل عملیات حرارتی محسوب می‌شود.

سختی فولاد CK45 چقدر است؟

سختی فولاد CK45 یکی از مواردی است که در انتخاب این فولاد برای شفت، محور، چرخ‌دنده و قطعات ماشین‌سازی مورد توجه قرار می‌گیرد. CK45 در حالت اولیه یا آنیل‌شده سختی نسبتاً پایینی دارد و مقادیر حدود 160 تا 210 HB برای آن گزارش می‌شود. پس از انجام سخت‌کاری، سختی این فولاد می‌تواند به محدوده حدود 55 تا 62 HRC برسد؛ البته مقدار نهایی به نحوه انجام عملیات حرارتی، ابعاد قطعه و شرایط تمپر بستگی دارد. به همین دلیل هنگام پرسیدن «سختی CK45 چند راکول است؟» باید مشخص شود منظور فولاد در حالت خام، آنیل‌شده یا سخت‌کاری‌شده است.

سختی فولاد MO40 یا 4140 چقدر است؟

فولاد MO40 یا AISI 4140 از فولادهای آلیاژی پرکاربرد در ساخت شفت، چرخ‌دنده، محور و قطعات تحت تنش است. سختی 4140 نیز وابستگی زیادی به عملیات حرارتی دارد. فولاد آنیل‌شده 4140 معمولاً در محدوده حدود 197 تا 217 HB قرار دارد، در حالی که نمونه‌های کوئنچ و تمپر شده می‌توانند حدود 28 تا 32 HRC سختی داشته باشند. سختی فولاد در حالت کوئنچ‌شده و پیش از انتخاب تمپر مناسب می‌تواند به بیش از 50 HRC نیز برسد. بنابراین در انتخاب MO40 تنها توجه به بیشترین سختی قابل دستیابی کافی نیست و باید میان سختی، مقاومت سایشی و چقرمگی مورد نیاز قطعه تعادل ایجاد شود.

سختی فولاد MO40 یا 4140 چقدر است؟

فولاد ST52 یک فولاد ساختمانی با استحکام مناسب است و برخلاف فولادهای ابزار، معمولاً انتخاب آن بر اساس رسیدن به سختی‌های بسیار بالا انجام نمی‌شود. برای ST52 مقادیر تقریبی 146 تا 187 HB در شرایط معمول گزارش شده است. این موضوع نشان می‌دهد هنگام مقایسه ST52 با گریدهایی مانند CK45، MO40 یا SPK نباید فقط عدد سختی را در نظر گرفت؛ زیرا هر یک از این فولادها برای گروه متفاوتی از کاربردهای صنعتی طراحی و انتخاب می‌شوند.

سختی فولاد SPK چقدر است؟

فولاد SPK یا 1.2080 از فولادهای ابزار سردکار پرکربن و پرکروم است و به دلیل مقاومت سایشی بالا در قالب‌ها، تیغه‌ها، پانچ و ابزارهای برشی استفاده می‌شود. سختی SPK در حالت آنیل‌شده حدود 220 تا 240 HB گزارش می‌شود، در حالی که پس از انجام صحیح سخت‌کاری و تمپر می‌تواند به حدود 58 تا 62 HRC برسد. همین سختی بالا یکی از دلایل مقاومت سایشی مناسب SPK است؛ هرچند برای انتخاب فولاد ابزار، چقرمگی و نوع بار واردشده به قطعه نیز باید بررسی شود.

آیا فولاد سخت‌تر همیشه بهتر است؟

خیر. یکی از اشتباهات متداول هنگام استفاده از جدول میزان سختی فولادها این است که فولاد دارای عدد سختی بالاتر را الزاماً فولاد بهتر بدانیم. سختی تنها یکی از خواص مکانیکی فولاد است. در انتخاب گرید مناسب باید ویژگی‌های دیگری مانند موارد زیر نیز بررسی شوند:

  • استحکام کششی
  • تنش تسلیم
  • چقرمگی
  • مقاومت به ضربه
  • مقاومت به سایش
  • خستگی
  • ماشین‌کاری
  • جوش‌پذیری
  • مقاومت به خوردگی
  • قابلیت عملیات حرارتی

برای مثال یک فولاد ابزار با سختی 60 HRC ممکن است برای ساخت تیغه بسیار مناسب باشد، اما همان فولاد الزاماً انتخاب مناسبی برای یک سازه جوشی یا قطعه‌ای که تحت ضربات شدید قرار دارد نیست.

تفاوت سختی و استحکام فولاد چیست؟

سختی و استحکام دو مفهوم متفاوت هستند. سختی بیشتر به مقاومت ماده در برابر فرورفتگی و تغییر شکل موضعی مربوط می‌شود، در حالی که استحکام مشخص می‌کند ماده در برابر نیروها و تنش‌های واردشده تا چه اندازه مقاومت می‌کند. اگرچه در برخی فولادها بین سختی و استحکام کششی ارتباط وجود دارد، نمی‌توان این دو ویژگی را در تمام آلیاژها معادل یکدیگر در نظر گرفت. بنابراین برای انتخاب فولاد مناسب یک قطعه، بهتر است جدول سختی همراه با مشخصات مکانیکی، ترکیب شیمیایی، وضعیت عملیات حرارتی و استاندارد گرید بررسی شود.

چگونه از جدول سختی فولادها استفاده کنیم؟

برای استفاده صحیح از جدول سختی انواع فولاد ابتدا گرید مورد نظر خود را پیدا کرده و سپس به مقیاس اندازه‌گیری سختی توجه کنید. اگر برای یک فولاد چند مقدار سختی مشاهده می‌کنید، وضعیت آن را نیز بررسی کنید؛ برای مثال:

  • آنیل‌شده: معمولاً برای ماشین‌کاری بهتر و سختی پایین‌تر
  • کوئنچ‌شده: سختی بالا اما معمولاً همراه با افزایش تردی
  • کوئنچ و تمپر شده: ایجاد تعادل مناسب‌تر میان سختی و چقرمگی
  • سخت‌کاری سطحی: افزایش سختی سطح در حالی که مغز قطعه می‌تواند چقرمگی بیشتری داشته باشد

به این ترتیب عدد درج‌شده در جدول را می‌توان متناسب با کاربرد واقعی قطعه تفسیر کرد.

جدول جامع سختی انواع فولاد و سوپرآلیاژها

جدول جامع سختی فولادها و سوپرآلیاژها

مشخصات فنی و سختی آنیل و سخت‌کاری براساس استانداردهای DIN / AISI / ASTM

بانک اطلاعاتی سختی فولادهای آلیاژی، ابزار، ضدسایش، استنلس، نیتراتاسیون و سوپرآلیاژهای صنعتی.

مبدل تخمینی و سریع سختی (Rockwell C)

محاسبه‌گر آنی

مقدار راکول C را وارد کنید تا معادل تقریبی برینل، ویکرز، HRB و استحکام کششی محاسبه شود:

HRC
برینل (HBW) ---
ویکرز (HV) ---
استحکام (MPa) ---
راکول B (HRB) ---

جدول جامع مقایسه سختی فولادها

مشاهده و مقایسه سختی حالت آنیل (خام) و سخت‌کاری شده (عملیات حرارتی)

تعداد داده‌ها: --

جستجو و فیلتر اطلاعات

فیلترهای سریع:
کد و نام فولاد / استاندارد دسته‌بندی سختی آنیل / خام سختی سخت‌کاری / نهایی کاربرد صنعتی / توضیحات

جدول جامع استانداردهای متالورژی و سختی‌سنجی فولادها و سوپرآلیاژها

سوالات متداول درباره جدول سختی فولادها

  • سختی فولاد با چه واحدی اندازه‌گیری می‌شود؟
  • برای بیان سختی فولاد از مقیاس‌های مختلفی مانند راکول HRC و HRB، برینل HB/HBW و ویکرز HV استفاده می‌شود. نوع مقیاس مناسب به جنس، سختی و شرایط قطعه بستگی دارد.
  • HRC در فولاد چیست؟
  • HRC مخفف مقیاس Rockwell C است و یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای بیان سختی فولادهای سخت‌کاری‌شده محسوب می‌شود.
  • HB در جدول سختی فولاد چیست؟
  • HB یا HBW بیانگر سختی برینل است. این روش در مشخصات بسیاری از فولادهای خام، آنیل‌شده و قطعات صنعتی مشاهده می‌شود.
  • آیا می‌توان HRC را به HB تبدیل کرد؟
  • بله، جدول‌هایی برای تبدیل HRC به HB و HV وجود دارد؛ اما این تبدیل‌ها تقریبی هستند و برای کنترل کیفی دقیق بهتر است آزمون با مقیاس مورد نظر مستقیماً انجام شود.
  • سختی فولاد CK45 چند است؟
  • CK45 در حالت آنیل‌شده حدود 160 تا 210 HB سختی دارد و پس از سخت‌کاری مناسب می‌تواند به حدود 55 تا 62 HRC برسد. مقدار دقیق به فرآیند عملیات حرارتی و شرایط قطعه وابسته است.
  • سختی فولاد MO40 چند راکول است؟
  • عدد سختی MO40 ثابت نیست. نمونه‌های کوئنچ و تمپر شده معمولاً می‌توانند در محدوده حدود 28 تا 32 HRC عرضه شوند و با تغییر فرآیند عملیات حرارتی امکان دستیابی به سختی‌های بالاتر نیز وجود دارد.
  • کدام فولاد سختی بیشتری دارد؟
  • پاسخ به این سؤال به گرید و وضعیت عملیات حرارتی بستگی دارد. فولادهای ابزار و فولادهای پرکربن سخت‌کاری‌شده معمولاً می‌توانند به سختی بالاتری نسبت به فولادهای ساختمانی برسند، اما انتخاب فولاد صرفاً بر اساس بیشترین عدد سختی روش درستی نیست.